Τα Χριστούγεννα παρουσιάζονται συχνά ως η πιο φωτεινή περίοδος του χρόνου. Πολ cities που λάμπουν, οικογενειακά τραπέζια, δώρα, χαμόγελα, διασκέδαση και μια προσδοκία ότι αυτές οι μέρες θα είναι όμορφες και ξέγνοιαστες.
Ίσως γι’ αυτό η γιορτή των Χριστουγέννων έχει συνδεθεί με την έννοια της «μαγείας», καθώς αγγίζει κάτι βαθιά ανθρώπινο: την ανάγκη για σύνδεση, επαφή και επικοινωνία.
«Μου λείπουν κάποιοι άνθρωποι πιο πολύ αυτές τις μέρες». «Πρέπει να μιλήσω, να μοιραστώ, να μη νιώθω μόνος ή μόνη». «Έχω ανάγκη για ανθρώπινη επαφή».
Σε αυτές τις φράσεις, συμπυκνώνονται όσα ακούει συχνά αυτή την περίοδο στο κλινικό του έργο ο Ψυχολόγος-ειδικευόμενος στην Ψυχαναλυτική-Ψυχοθεραπεία, συνεργάτης του Φορέα «Κλίμακα». Όπως επισημαίνει, πρόκειται για φράσεις που «δεν έχουν να κάνουν με αδυναμία, αλλά με την-έμφυτη ίσως- ανάγκη μας για το σχετίζεσθαι».
Εξηγεί ότι οι γιορτές μας φέρνουν πιο κοντά σε παλιές εμπειρίες, σχέσεις φροντίδας και ασφάλειας, εμπειρίες που ακόμη κι αν δεν τις θυμόμαστε συνειδητά, συνεχίζουν να υπάρχουν μέσα μας.
Τα Χριστούγεννα λειτουργούν ως ένας «μεγεθυντικός φακός» του ψυχισμού.
«Η εμπειρία μου δείχνει ότι τα Χριστούγεννα λειτουργούν συχνά ως ένας μεγεθυντικός φακός του ψυχισμού: φέρνουν στην επιφάνεια απουσίες που πονάνε, ανεκπλήρωτες προσδοκίες, τη σημασία των σχέσεων», αναφέρει ο κ. Μακρυγιάννης.
Προσθέτει ότι αυτό που ενεργοποιείται αυτές τις μέρες δεν είναι τόσο η λύπη ή η μελαγχολία, όσο «η ανάγκη για εγγύτητα, φροντίδα και μια αίσθηση ασφάλειας». Πολλοί άνθρωποι, όπως σημειώνει, αναρωτιούνται: «Χωράω όπως είμαι; Υπάρχει κάποιος να με δει; Μπορώ να στηριχθώ;».
Σύμφωνα με τον ίδιο, αυτό που τελικά κάνει τη διαφορά είναι η σύνδεση. «Η ουσία των Χριστουγέννων, όπως τη συναντώ μέσα από τις ιστορίες των ανθρώπων, δεν είναι η απουσία των δυσάρεστων συναισθημάτων ούτε η εξαναγκασμένη χαρά». Είναι η εμπειρία του να μη χρειάζεται να κουβαλάς τα δύσκολα μόνος σου.
Η αξία των μικρών πράξεων σύνδεσης είναι ανεκτίμητη. Όπως επισημαίνει, οι άνθρωποι δεν αναζητούν «μεγάλες» ή «φανταχτερές» λύσεις, αλλά μικρές πράξεις σύνδεσης»: ένα μήνυμα, ένα τηλεφώνημα, μια πρόσκληση, μια απλή παρουσία.
Στην κλινική πράξη, είναι συχνά συγκινητικό πόσο θεραπευτικό μπορεί να είναι για έναν άνθρωπο να νιώσει ότι δεν είναι αόρατος, ότι υπάρχει κάποιος που τον βλέπει και τον νοιάζεται.
Τα Χριστούγεννα μπορούν να λειτουργήσουν ως μια υπενθύμιση πως η ανθρώπινη επαφή—ατελής, αυθεντική και ζεστή—μπορεί να κάνει τη ζωή λίγο καλύτερη. «Αυτή που θέλει να δώσει αγάπη χωρίς να περιμένει αντάλλαγμα».
Ας είναι λοιπόν τα Χριστούγεννα μια αφορμή όπου θα μπορούμε να συναντηθούμε ακριβώς όπως είμαστε. «Με την ψυχή μας. Με τα καλά μας και τα κακά μας, με τις ατέλειες μας».
