Η φεμινιστική απεργία αναδεικνύει την καταπολέμηση της έμφυλης βίας και την οικονομική ανισότητα σε παγκόσμιο επίπεδο. Στις 11 Μαΐου 2015, η 14χρονη Chiara Páez βρέθηκε θαμμένη κάτω από το σπίτι του φίλου της, μια γυναικοκτονία που πυροδότησε ένα ευρύ κίνημα διαμαρτυρίας στην Αργεντινή. Στις 19 Οκτωβρίου 2016, έπειτα από τον βιασμό και τη δολοφονία της Lucia Pérez στη Μαρ ντε λα Πλάτα, φεμινιστικές οργανώσεις κάλεσαν σε απεργία για την καταπολέμηση των γυναικοκτονιών. Το σύνθημα Ni Una Menos (Ούτε μία λιγότερη) εξαπλώθηκε σε ολόκληρη την Αργεντινή και ξεπέρασε τα σύνορα της χώρας. Η Διεθνής Απεργία Γυναικών κηρύχθηκε στις 8 Μαρτίου 2017 και συνεχίζεται σε ετήσια βάση, αναγνωρίζοντας ότι η απεργία δεν είναι απλώς μια διακοπή της εργασίας αλλά μια πράξη ανυπακοής που αφορά τους χώρους εργασίας, τα νοικοκυριά και τα σχολεία.
Η Βερόνικα Γκάγκο, ακτιβίστρια και ερευνήτρια, διαδραμάτισε κεντρικό ρόλο στην οργάνωση αυτού του κινήματος. Το βιβλίο της, Φεμινιστική Διεθνής, αποτυπώνει τον στοχασμό της σχετικά με την εμπειρία αυτή και τονίζει την ανάγκη για μια διευρυμένη ανάλυση της βίας κατά των γυναικών, που περιλαμβάνει οικονομικές και κοινωνικές διαστάσεις. Η Γκάγκο επισημαίνει ότι η έμφυλη βία δεν μπορεί να εξετάζεται αποκομμένα από την οικονομική και κοινωνική βία που προκύπτει από την εφαρμογή νεοφιλελεύθερων πολιτικών.
Η φεμινιστική απεργία, σύμφωνα με την Γκάγκο, προσφέρει ένα νέο πλαίσιο ανάλυσης της βίας, συνδέοντας την ενδοοικογενειακή βία με άλλες μορφές καταπίεσης, όπως η οικονομική και η θεσμική βία. Με αυτόν τον τρόπο, προβάλλει τη σύνθεση των κοινωνικών κινημάτων, τονίζοντας την αναγκαιότητα για ενότητα στην πάλη κατά της ανισότητας και των διακρίσεων.
in.gr
