Υπήρξε μια εποχή που στο μεγαλύτερο βιομηχανικό σύμπλεγμα κτηρίων της Νέας Ιωνίας ο ήχος που κυριαρχούσε δεν ήταν το πληκτρολόγιο αλλά ο αργαλειός. Το 1927, στο ίδιο ακριβώς σημείο όπου σήμερα χτυπά η ψηφιακή καρδιά της Eurobank, υψωνόταν η κλωστοϋφαντουργία «Μουταλάσκη» που στην πορεία του χρόνου απορροφήθηκε από την Πειραϊκή Πατραϊκή.
Ένα εργοστάσιο χτισμένο από πρόσφυγες από τη Μικρά Ασία, φορείς τεχνογνωσίας και πειθαρχίας. Για δεκαετίες έσφυζε από ζωή, με βάρδιες και μηχανές που έδιναν ταυτότητα στη Νέα Ιωνία και τον άξονα Αθήνας – Πειραιά.
Ο Κώστας Χαλέμος στο βιβλίο του «Ο Ταύρος του Μάντσεστερ – Κλωστοϋφαντουργία Μουταλάσκη», μεταφέρει μαρτυρίες της εποχής: «Τα αργαλειά δεν σταματούσανε ποτέ. Δουλεύανε συνεχώς. Όταν ερχόταν η ώρα για το φαγητό, σύραμε τα σκαμνάκια και καθόμασταν, αλλά είχαμε και το νου μας. Αν τύχαινε και σταματούσε κάποιο αργαλειό, τρέχαμε να το βάλουμε μπρος.»
Η ιστορία συνεχίστηκε: το εργοστάσιο έκλεισε, οι βιομηχανικές δραστηριότητες υποχώρησαν, και στις αρχές της νέας χιλιετίας τα κτίρια φιλοξένησαν το στρατηγείο της Οργανωτικής Επιτροπής των Ολυμπιακών Αγώνων της Αθήνας το 2004.
Από το 2006 και μετά, το συγκρότημα περνά στην Eurobank, και σήμερα, έναν αιώνα μετά την ανέγερσή του, ζει μια νέα, ενδιαφέρουσα φάση. Το Eurobank Campus στη Νέα Ιωνία είναι ένα από τα μεγαλύτερα επιχειρησιακά hubs της χώρας.
Στο Technology & Digital Hub του Campus στεγάζονται μονάδες που υποστηρίζουν αποτελεσματικά τις δραστηριότητες της Τράπεζας.
Πρόκειται για ένα πολυδιάστατο οικοσύστημα με εργαζόμενους όλων των ηλικιών και ειδικοτήτων.
Σημαντική είναι η ενεργειακή αναβάθμιση του Campus, το οποίο είναι πιστοποιημένο κατά LEED με εγκατάσταση περισσότερων από 1.200 φωτοβολταϊκών πάνελ.
Από την κλωστοϋφαντουργία των προσφύγων μέχρι το σύγχρονο επιχειρησιακό hub, το Campus της Νέας Ιωνίας δεν έπαψε ποτέ να είναι χώρος εργασίας.
