Οι μεγάλοι… αδικημένοι των βραβείων Όσκαρ!

Σσσσσ… αρχίζει! Τα βλέμματα όλα στο Χόλιγουντ είναι στραμμένα στην τελετή απονομή των Όσκαρ. Κι όμως υπάρχουν τεράστιοι ηθοποιοί που δεν σήκωσαν ποτέ το χρυσό αγαλματίδιο και αισθάνονται αδικημένοι!

Εκατομμύρια άνθρωποι καθηλώνονται κάθε χρόνο μπροστά στους τηλεοπτικούς δέκτες τους, για να παρακολουθήσουν την τελετή απονομής των διάσημων Βραβείων Όσκαρ (Oscar Academy Awards). Τι και αν η μετάδοση είναι πολύωρη και αρκετά κουραστική, οι ευχαριστίες -μετά δακρύων συχνά- δεν έχουν τίποτα καινούργιο να πουν, παρά ταύτα, η θεαματικότητα της τελετής απονομής είναι τεράστια! Τα πρώτα βραβεία δόθηκαν στις 16 Μαΐου του 1929, σε μια κλειστή τελετή 250 ατόμων στο Blossom Room του ξενοδοχείου Roosevelt στο Χόλιγουντ!

Το πρώτο Όσκαρ καλύτερης ταινίας πήγε στο πολεμικό δράμα Wings, που κέρδισε και τα εφέ. Βέβαια, η ταινία 7th Heaven απέσπασε τα βραβεία σκηνοθεσίας (Φράνκ Μπόρζειτζ), Σεναρίου και Γυναικείας Ερμηνείας (Τζάνετ Γκέινορ). Το Όσκαρ Α’ Ανδρικού Ρόλου απονεμήθηκε στον Έμιλ Γιάνινγκς για το Τhe Last Command.

Οι αδικημένοι…

Ένα βραβείο Όσκαρ θεωρείται η κορυφαία αναγνώριση για έναν ηθοποιό ή σκηνοθέτη. Ωστόσο, υπάρχουν κορυφαίες προσωπικότητες της έβδομης τέχνης που δεν κέρδισαν ποτέ ούτε ένα αγαλματίδιο. Ποιες είναι αυτές;

Ο Τσάρλι Τσάπλιν (1889-1977), ο «Σαρλό», θεωρείται από πολλούς ως ο σπουδαιότερος και επιδραστικότερος ηθοποιός όλων των εποχών. Ωστόσο, δεν κέρδισε Όσκαρ για κάποια από τις σπουδαίες ταινίες που σκηνοθέτησε και πρωταγωνίστησε. Τα δύο τιμητικά Όσκαρ που έλαβε, μόνο ως ένδειξη συγγνώμης από το Χόλιγουντ μπορούν να εκληφθούν…

Ο Άλφρεντ Χίτσκοκ (1899-1980) θεωρείται από τους κορυφαίους σκηνοθέτες του κινηματογράφου, αλλά δεν κέρδισε Όσκαρ. Οι ταινίες του «Ρεβέκκα» (1940), «Σωστική Λέμβος» (1943), «Νύχτα Αγωνίας » (1945), «Σιωπηλός Μάρτυς» (1954) και «Τα Πουλιά» (1963) είχαν κερδίσει υποψηφιότητες για τον «μετρ του σασπένς», αλλά η Ακαδημία φρόντισε να του στερήσει μια τεράστια διάκριση…

Η Ντέμπορα Κερ (1921-2007) προτάθηκε έξι φορές για Όσκαρ και δεν κέρδισε ούτε ένα, παρά το γεγονός πως το Χόλιγουντ την αναγνωρίζει ως μια από τις κορυφαίες ηθοποιούς όλων των εποχών. Είναι γνωστή από τις ταινίες «Ο Βασιλιάς Κι Εγώ» στο ρόλο της δασκάλας και «Όσο υπάρχουν άνθρωποι» (ή «Από εδώ ως στην αιωνιότητα»). Το 1994 βραβεύτηκε με τιμητικό Όσκαρ, όμως δεν είναι το ίδιο…

Ακόμα μια… σοκαριστική περίπτωση! Η Σουηδέζα Γκρέτα Γκάρμπο (1905-1990) υπήρξε μία από τις πιο γοητευτικές και διάσημες σταρ της μεγάλης οθόνης και για πολλούς η βασίλισσα του βωβού κινηματογράφου. Ήταν υποψήφια τέσσερις φορές στην κατηγορία της καλύτερης ηθοποιού για τις ταινίες «Άννα Κρίστι» (1930), «Ρομάντζο» (1930), «Η κυρία με τις καμέλιες» (1936) και «Νινότσκα» (1939). Δεν κέρδισε, όμως ποτέ…

Ο Φρεντ Αστέρ (1899-1987) έγινε διάσημος για τα μιούζικαλ στα οποία πρωταγωνίστησε με παρτενέρ την Τζίντζερ Ρότζερς. Ο Αμερικανός σταρ προτάθηκε μία φορά για Όσκαρ β’ ανδρικού ρόλου το 1975, όχι για κάποιο μιούζικαλ, αλλά για μία ταινία τρόμου, τον «Πύργο της Κολάσεως». Κέρδισε, πάντως, ένα τιμητικό Όσκαρ το 1950, για την προσφορά του στην έβδομη τέχνη.

Ναι, ο Πίτερ Ο’ Τουλ (1932-2013) κατέχει το ρεκόρ με τις περισσότερες υποψηφιότητες για Όσκαρ, χωρίς να το έχει κερδίσει ποτέ. Προτάθηκε 8 φορές, ήταν συγκλονιστικός ως «Λόρενς της Αραβίας» το 1962, αλλά το έχασε από τον απίθανο Γκρέγκορι Πεκ, στο κοινωνικό δράμα του Τζέρι Μάλιγκαν «Σκιές και Σιωπή».

Ο Ρίτσαρντ Μπάρτον δεν έγινε γνωστός μόνο για τη θυελλώδη σχέση του με την Ελίζαμπεθ Τέιλορ, την οποία νυμφεύτηκε δύο φορές και ισάριθμες τη χώρισε, αλλά και για τις υποκριτικές του ικανότητες τόσο στο θέατρο όσο και στον κινηματογράφο. Προτάθηκε για επτά Όσκαρ, αλλά δεν κέρδισε ποτέ…