INTIME

Οι εφτά «νάρκες» πριν το τέλος των μνημονίων

Του Γιάννη Συμεωνίδη

Απομένουν 80 περίπου ημέρες μέχρι το Eurogroup της 21ης Ιουνίου, στο οποίο η κυβέρνηση ευελπιστεί να μπει ένα οριστικό τέλος στη μνημονιακή περίοδο.

Αυτό σημαίνει, ωστόσο, πως πρέπει να “τρέξει” η ολοκλήρωση των 88 προαπαιτούμενων, για τα οποία άλλωστε ο Αλέξης Τσίπρας “γκάζωσε” τους υπουργούς του στο υπουργικό συμβούλιο της Μεγάλης Τρίτης.

Οι πλειστηριασμοί είναι ένα από τα δυσκολότερα ζητήματα τα οποία πρέπει να διευκρινιστούν.

Μέχρι το τέλος Απριλίου οι δανειστές θα έχουν μελετήσει το κατά πόσο η σημερινή διαδικασία είναι αποδοτική στην προσπάθεια μείωσης των μη εξυπηρετούμενων, των αποκαλούμενων “κόκκινων”, δανείων.

Ακανθώδες ζήτημα είναι και οι νέες αντικειμενικές αξίες και η προσαρμογή του ΕΝΦΙΑ πάνω σε αυτές.

Γι’ αυτόν το σκοπό σε ένα μήνα από τώρα η δευτεροβάθμια επιτροπή του ΥΠΟΙΚ θα πρέπει να έχει έτοιμες τις νέες τιμές και το νέο ΕΝΦΙΑ.

Προβληματίζουν, επίσης, οι αλλαγές στον τομέα της ενέργειας.

Πέρα από το νομοσχέδιο για την πώληση των τεσσάρων λιγνιτικών μονάδων της ΔΕΗ θα πρέπει να λειτουργήσει το χρηματιστήριο της ενέργειας και να γίνει προσαρμογή και της αγοράς φυσικού αερίου.

Όσον αφορά τις μεταρρυθμίσεις στο Δημόσιο, οι προθεσμίες για το διορισμό των νέων γενικών γραμματέων, οι οποίοι θα προληφθούν μέσω διαγωνισμών, και των γενικών διευθυντών μέχρι και τον Ιούνιο είναι ασφυκτικές.

Σε σχέση, επίσης, με την αποπληρωμή των ληξιπρόθεσμων οφειλών του Δημοσίου οι οποίες καθυστερούν για περισσότερες από 90 ημέρες θα πρέπει να μηδενιστούν μέχρι το τέλος του τρίτου προγράμματος τον προσεχή Αύγουστο.

Την ίδια ώρα, για την απονομή των συντάξεων οι οποίες καθυστερούν από το 2014, μέχρι και τον Ιούλιο θα πρέπει το αρμόδιο υπουργείο Εργασίας να έχει ολοκληρώσει το συνυπολογισμό όλων των συντάξεων και να τις έχει αποδώσει στους δικαιούχους.

Αποκρατικοποιήσεις

Αναφορικά με τις αποκρατικοποιήσεις, απαιτείται η σύσταση και λειτουργία της Ελληνικής Εταιρείας Συμμετοχών και Περιουσίας και ταυτοχρόνως η προώθηση των ιδιωτικοποιήσεων των ενεργειακών εταιρειών (ΕΛΠΕ, ΔΕΗ, ΔΕΠΑ, ΔΕΣΦΑ), υποδομών (αεροδρόμιο “Ελευθέριος Βενιζέλος”, Εγνατία, λιμάνια, μαρίνες), καθώς και η αξιοποίηση σε μεγάλη κλίμακα της ακίνητης περιουσίας.

Όλα αυτά είναι δύσκολα στοιχήματα για ένα κόμμα όπως ο ΣΥΡΙΖΑ με ισχυρές αναφορές στο δημόσιο τομέα, εξ ου και η κωλυσιεργία ορισμένων υπουργών να προχωρήσουν σε τομές.