Οι ισορροπίες Μητσοτάκη, Σαμαρά, Καραμανλή

Του Χρήστου Τσαλικίδη

Στη Νέα Δημοκρατία οι ισορροπίες ήταν πάντα ένα λεπτό ζήτημα! Το ίδιο συμβαίνει και τώρα μεταξύ Μητσοτάκη, Σαμαρά και Καραμανλή.

Τάσεις, ομάδες, φατρίες, παίζουν καθοριστικό και ενίοτε πρωταγωνιστικό ρόλο, συντηρώντας τον ιό της εσωστρέφειας. Παρά το διψήφιο δημοσκοπικό προβάδισμα και την προοπτική εξουσίας, ο προβληματισμός και η γκρίνια που επικρατούν στο εσωτερικό της αξιωματικής αντιπολίτευσης αρχίζουν να ενοχλούν τη… βάση.

Κυριάκος Μητσοτάκης,  Αντώνης Σαμαράς και Κώστας Καραμανλής συγκατοικούν κάτω από την κοινή κομματική στέγη χωρίς η σχέση τους να χαρακτηρίζεται ως «αρμονική». Ο πρώτος κάνει ό,τι μπορεί προκειμένου να «αποκαραμανλοποιήσει» και να «αποσαμαροποιήσει» το κόμμα. Ο δεύτερος επιχειρεί να είναι «παρών» στις πολιτικές εξελίξεις και αγωνίζεται για την υστεροφημία της δικής του κυβέρνησης, αλλά και την πολιτική του δικαίωση, ενώ ο τρίτος παρακολουθεί από μακριά τις εξελίξεις έχοντας την… ψιλή κυριότητα του κόμματος.

Η γλώσσα του σώματος των τριών πολιτικών, πάντως, στην τελευταία συνεδρίαση της κοινοβουλευτικής ομάδας, έλεγε και έδειχνε πολλά, ιδίως μετά τη διαγραφή του Ευάγγελου Αντώναρου.

Ο Κώστας Καραμανλής για παράδειγμα κάθισε κλασικά στη «γαλαρία», δίπλα στον Σταύρο Καλαφάτη. Δεν χειροκρότησε ούτε μια στιγμή τον Κυριάκο Μητσοτάκη και παρακολουθούσε σιωπηλός. Ο Αντώνης Σαμαράς, από την άλλη, ήταν πιο εκφραστικός. Η μήνυση που υπέβαλλε εναντίον του Αλέξη Τσίπρα τον έκανε πρόσωπο των ημερών και χειροκρότησε σε αρκετά σημεία τον νυν πρόεδρο του κόμματος.

Κάλυψη Μητσοτάκη σε Σαμαρά

Δεν μπορούσε να κάνει διαφορετικά άλλωστε, δεδομένου ότι ο Κυριάκος Μητσοτάκης του παρείχε πλήρη πολιτική κάλυψη. Βλέπετε, στην ομιλία του έκανε λόγο για «κατασκευή μιας άθλιας σκευωρίας» σε ό,τι αφορά τη Novartis, «που έχει μόνο σκοπό να πλήξει τους πολιτικούς της αντιπάλους» κλείνοντας το μάτι στον Μεσσήνιο πολιτικό.

Και άδειασμα σε Καραμανλή…

Αντίθετα «κάρφωσε» τον Κώστα Καραμανλή, επιρρίπτοντας ευθύνες στις κυβερνήσεις του από το 2004 μέχρι το 2009 για την «έκρηξη» της φαρμακευτικής δαπάνης. Η αναφορά του πως: «Πράγματι στην Ελλάδα η Novartis είχε στήσει ένα βρώμικο σύστημα, το οποίο προκαλούσε υπερσυνταγογράφηση φαρμάκων με αποτέλεσμα να ωφελείται τελικά η ίδια σε βάρος του Έλληνα φορολογούμενου» λέγεται πως δεν ήχησε καλά στα αυτιά του πρώην πρωθυπουργού.

Φαινομενική ηρεμία

Επί του παρόντος άπαντες στη Νέα Δημοκρατία κρατούν χαμηλούς τόνους. Άλλωστε με το κόμμα να προηγείται στις δημοσκοπήσεις, κανείς δεν έχει διάθεσή ή την πρόθεση να αναλάβει την ευθύνη για τυχόν αλλαγή του πολιτικού κλίματος. Όσο, λοιπόν, η Πειραιώς θα έχει προοπτική εξουσίας, τόσο θα κυριαρχεί η λογική και θα επικρατεί μια φαινομενική ηρεμία. Τα δύσκολα θα αρχίσουν στην περίπτωση που το κλίμα αρχίσει να στραβώνει και αυτό περιμένει πως και πως ο ΣΥΡΙΖΑ…