«Φάγαμε το γάιδαρο, θα φάμε και την ουρά»!

Του Γιάννη Συμεωνίδη

Μόνο τυχαία δεν ήταν η επιστολή του υφυπουργού παρά τω πρωθυπουργώ, Δημήτρη Λιάκου, προς τους βραδυπορούντες υπουργούς, η οποία «συνέπεσε» με την αντίστοιχη του επικεφαλής του Eurogroup, Μάριο Σεντένο, ο οποίος ούτε λίγο ούτε πολύ έβγαλε «κίτρινη κάρτα» στην κυβέρνηση για τις καθυστερήσεις στην έγκαιρη αξιολόγηση της τέταρτης αξιολόγησης και κατ’ επέκταση του τρίτου μνημονιακού προγράμματος.

Στο Μαξίμου βλέπουν και δεν το κρύβουν πλέον δημοσίως πως κάποιοι υπουργοί με δύσκολη ατζέντα ως προς την ολοκλήρωση των προαπαιτούμενων πετάνε τη μπάλα στην εξέδρα, πιστεύοντας ότι οι δανειστές θα συναινέσουν όπως κι αν έχει στην ολοκλήρωση της αξιολόγησης.

Κατά διαβολική… σύμπτωση είναι οι ίδιοι που τις τελευταίες ημέρες αφήνουν να εννοηθεί πως δεν θα περικοπούν οι συντάξεις την Πρωτοχρονιά του 2019 γιατί η χώρα μας δεν θα εξαρτάται οικονομικώς από τους σημερινούς πιστωτές της, αλλά θα δανείζεται ξανά από τις αγορές.

Όπως κι αν έχει, στην κυβέρνηση τρέχουν με την ελπίδα να φτάσουν στο Eurogroup της 24ης Μαΐου να έχουν πετύχει να ολοκληρώσουν την τεχνική συμφωνία με τους Θεσμούς, το αποκαλούμενο «Staff Level Agreement».

Αυτό συνιστά βασική προϋπόθεση ώστε τα πάντα να έχουν ολοκληρωθεί με πάσα σαφήνεια στο Eurogroup της 21ης Ιουνίου.

Όπως, όμως, έχουμε γράψει ήδη στο www.politik.gr, δεν αποκλείεται να δοθεί μια παράταση μέχρι το Eurogroup της 9ης Ιουλίου, εξέλιξη ωστόσο η οποία δεν θεωρείται επιθυμητή από την κυβέρνηση.

«Κι ο άγιος φοβέρα θέλει»

Από την πλευρά του, ο Ευκλείδης Τσακαλώτος επιχειρεί να χαμηλώσει τους τόνους κι αφήνει να εννοηθεί πως η εκπλήρωση των 88 προαπαιτούμενων προχωρά με ικανοποιητικούς ρυθμούς, αλλά σκοπίμως διαρρέει πως «κι ο άγιος φοβέρα θέλει», τονίζοντας πως είναι απαραίτητη μια κάποια επιτάχυνση ώστε να μην δώσουμε δικαιώματα στους δανειστές να ζητήσουν αυστηρότερη μεταμνημονιακή εποπτεία.

«Φάγαμε το γάιδαρο και μας έμεινε η ουρά.

Μην ανησυχείτε, θα φαγωθεί κι αυτή», μας αναφέρουν χαρακτηριστικά κι από το Μαξίμου, δίχως πάντως να κρύβουν κι εκείνοι τη δική τους νευρικότητα για τις καθυστερήσεις.