#δικό_σας_συνάδελφοι

Στιχάκια από εδώ, στιχάκια από εκεί, τις τελευταίες μέρες τα σόσιαλ μίντια βρίθουν από τα γνωστά σε όλους πλέον στιχάκια με το hashtag #Δικό Σας Συνάδελφοι. Το ερώτημα είναι θίγουν το πολιτικό “comme il faut” ή όχι;

Την αρχή την έκανε η ποιητική αφιέρωση του τραγουδιστή Χρήστου Δάντη προς τον πρωθυπουργό Κυριάκο Μητσοτάκη, με αφορμή την απαγόρευση της μουσικής που έχει αφήσει άνεργους χιλιάδες καλλιτέχνες και «χαντακώνει» εκ νέου τον κλάδο της εστίασης.

«Μας έκλεισες τη μουσική
Μας τρώει το σαράκι
Γι αυτό κ θα στο ξαναπώ
……….
»
(Δικό Σας Συνάδελφοι)!

Από εκεί και έπειτα …το χάος. Το καλοκαιρινό σύνθημα έγινε και πάλι trend και πιο συγκεκριμένα το #Μ…._Γ…. φιγουράρει στην τέταρτη θέση των πιο δημοφιλών hashtag.

Ο οίστρος των χρηστών του διαδικτύου αποδείχθηκε για ακόμη μια φορά παροιμιώδης και “βούλιαξε” twitter, facebook και instagram.

Συγκεκριμένα οι χρήστες των σόσιαλ μίντια εμπνευσμένοι από την ανάρτηση του τραγουδιστή δημιούργησαν το hashtag #δικο_σας_συναδελφοι, όπου και γράφουν τους δικούς τους στίχους με την ίδια κατάληξη.

Έμπνευσή τους; Tα στιχάκια – σχόλια είναι, στην συντριπτική τους πλειοψηφία, στο πλαίσιο της κριτικής για την κυβέρνηση.

Υποβαθμίζει την πολιτική παιδεία ένα #hashtag;

«Ειλικρινά, νιώθω πάρα πολύ μεγάλη στεναχώρια για το πως εξελίσσεται η πολιτική πραγματικότητα στη χώρα μας…δηλαδή αυτό το γ…. ο αντίπαλος πολιτικός αρχηγός, δεν το χωράει το μυαλό μου και το στομάχι μου. Εκεί έχουμε φτάσει; Εκεί έχουμε καταντήσει; Αυτή είναι η πολιτική παιδεία του λαού μας μετά από 50 χρόνια κοντά από την μεταπολίτευση; Ότι ο αντίπαλος γαμιέται; Ειλικρινά, νιώθω πάρα πολύ μεγάλη στεναχώρια για το πως εξελίσσεται η πολιτική πραγματικότητα στη χώρα μας…», είπε ο δημοσιογράφος Ν. Χατζηνικολάου σχολιάζοντας το γεγονός ότι το τελευταίο διάστημα το «Μ@@@ Γ@@@», «έχει γίνει κεντρικό σύνθημα στα social media και στους δρόμους».

Απειλείται λοιπόν το πολιτικό επίπεδο μιας χώρας από ένα υβριστικό hashtag;

Όσοι βλέπουν χυδαιότητα και σκοταδισμό στο φαινόμενο #δικό_σας_συναδελφοι κοιτάζουν ίσως το δάκτυλο και χάνουν το φεγγάρι. Το πολιτικό επίπεδο της χώρας μας είναι μια μεγάλη κουβέντα που σίγουρα δεν έχει σημείο αναφοράς ένα υβριστικό σύνθημα. Με την ίδια λογική, ακόμη και η έννοια της ηθικής είναι τόσο υψηλή που αναπόφευκτα ξεφεύγει από τα στενά όρια ενός συνθήματος.

Ένα από τα σημαντικότερα και πιο ενδιαφέροντα πράγματα των μηνυμάτων και των τάσεων που γίνονται viral είναι ότι δεν υπακούν σε νόρμες και κανόνες για το «τι είναι καθωσπρέπει», και τι είναι «αποδεκτό». Δεν υπάρχει δηλαδή, συγκεκριμένο μήκος στο οποίο “πρέπει” να φοριέται η μίνι φούστα για να είναι καθωσπρέπει. Ένα hashtag μπορεί να εμπεριέχει από τη μεγαλύτερη μπαρούφα έως τη μεγαλύτερη σοφία. Αυτό δεν το καθιστά ωστόσο επικίνδυνο για το πολιτικό επίπεδο μιας χώρας.

Τα νοσοκομεία, τα σχολεία και ο δρόμος ίσως υποδεικνύουν καλύτερα το πολιτικό υπόβαθρο μιας χώρας. Σίγουρα όχι όμως τα καφενεία. Γιατί αυτό τελικά είναι τα κοινωνικά μέσα. Ένας μικρόκοσμος των ελληνικών καφενείων. Εκεί που θα ξεδώσεις, θα μαλώσεις, θα συμφωνήσεις, θα πεις το μακρύ και το κοντό σου.

Δε θα ήθελα να συγκρίνω το υβριστικό περιεχόμενο ενός συνθήματος, με την αριστοφανική βωμολοχία γιατί κάτι τέτοιο θα ήταν τουλάχιστον άτοπο. To μόνο κοινό ανάμεσα στα δύο είναι ότι απευθύνονται σε θεατές που θα έπρεπε να είναι σε θέση να διακρίνουν ανάμεσα στο ωμό και στο υψηλό που μπορούν να αυτοσαρκαστούν, να γελοιοποιηθούν, να τσαλακωθούν και ταυτόχρονα να παραμείνουν λογικοί και ελεύθεροι.

Τα σόσιαλ μίντια και ότι απορρέει από αυτά, όχι απλά δεν κάνουν κακό στη Δημοκρατία αλλά, αντιθέτως, έχουν συνεισφέρει πολλές φορές ώστε να δημοσιοποιηθούν εικόνες, ήχοι, ιδέες και απόψεις οι οποίες θα ήταν «κομμένες» από τα συμβατικά ΜΜΕ.

Ας μην βαυκαλιζόμαστε. Περιθώριο για σοβαρή άσκηση πολιτικής και αντιπολίτευσης υπάρχει και πάντα θα υπάρχει. Και σίγουρα δεν το ορίζει το σύμβολο μιας ετικέτας # (hashtag).

Δείτε επίσης: Έρευνα για κύκλωμα μαστροπείας μετά το βιασμό 24χρονης στη Θεσσαλονίκη