Ο Δήμαρχος Θεσσαλονίκης, μας ενημέρωσε με περισσή αλαζονεία, αλλά αποκρύβοντας σημαντικά στοιχεία

Ο Δήμαρχος Θεσσαλονίκης, με σχετικό δελτίο τύπου, μας ενημέρωσε με περισσή αλαζονεία, αλλά αποκρύβοντας σημαντικά στοιχεία, και τελικά την αλήθεια, ότι «σειρά έργων στον ευαίσθητο τομέα της σχολικής στέγης έχει δρομολογήσει ο Δήμος Θεσσαλονίκης, συνεχίζοντας αδιάλειπτα το έργο του, παρά τις δύσκολες συνθήκες που έχει διαμορφώσει η υγειονομική κρίση».
Ξέχασε να συμπληρώσει όμως, πως όλα τα έργα τα οποία ανέφερε στο Δελτίο Τύπου, αφορούν έργα τα οποία είχαν ξεκινήσει από την προηγούμενη διοίκηση του Δήμου!
Μια απλή αναδρομή στους απολογισμούς ετών 2018-2019 πείθει και τον πιο κακόπιστο. Ξέχασε επίσης να μας θυμίσει ότι όλα αυτά τα έργα για τα οποία επαίρεται σήμερα, τα είχε καταψηφίσει τόσο ο ίδιος, όσο και οι αρμόδιοι αντιδήμαρχοί του, όταν κάθονταν στα έδρανα της αντιπολίτευσης!

Προς αποκατάσταση της αλήθειας που αγνοεί ο κ. Ζέρβας:

Η υπογραφή σύμβασης, ύψους περίπου 1,4 εκατ. ευρώ, για την ανάθεση του έργου συντήρησης σχολικών κτιρίων και
τα «δύο υπό κατασκευή νηπιαγωγεία», που με έμφαση σημειώνεται στο ΔΤ ότι είναι σχεδιασμένα «με βάση τις αρχές της βιοκλιματικής αρχιτεκτονικής» είναι έργα ολοκληρωμένα όχι από τη δική του διοίκηση, με εξασφαλισμένες πιστώσεις στη διαδικασία δημοπράτησης.

Για τα παραπάνω νηπιαγωγεία μάλιστα, όπως και για άλλα στην Κεντρική Μακεδονία, να του θυμίσουμε ότι είχε υπογραφή στο ΥΜΑΘ στις 18/4/2019, σύμβαση δωρεάν παραχώρησης οικοπέδων από την ΕΥΑΘ Παγίων, με τον Δήμαρχο Θεσσαλονίκης Γ. Μπουτάρη και τον Δήμαρχο Εχεδώρου Δ. Φωτόπουλο (νυν Γ.Γ. του Δήμου Θεσσαλονίκης).

Για ποιά, επομένως, έργα της διοίκησής του υπερηφανεύεται ο κ. Ζέρβας;

Στο δε, τεχνικό πρόγραμμα του Δήμου για το 2021, από τα 34 έργα της σχολικής στέγης τα 22 είναι συνεχόμενα και μόνο τα 12 είναι νέα έργα, με αμφίβολη χρηματοδότηση και αίολα χρονοδιαγράμματα, χωρίς καμία πρόβλεψη για τις κτιριακές ανάγκες της δίχρονης προσχολικής εκπαίδευσης.

Η Θεσσαλονίκη χρειάζεται ένα επιχειρησιακό σχέδιο για τη σχολική στέγη.
Το οποίο απουσιάζει εκκωφαντικά από το τεχνικό πρόγραμμα.

Εκείνο όμως, που περισσεύει είναι η αλαζονεία, η έπαρση και η υποκρισία.